ACCEPTEER, LEER EN HANDEL

Gisterenochtend deed ik de deur open van de stal waar de schapen ‘s nachts verblijven nu ze volop aan het lammeren zijn. Elf volwassen schapen en vier kleintjes verlieten de schuur en lieten éen lammetje achter in een hoekje in het hooi. Helaas was het die nacht overleden. 

Ik ontdekte hoe mijn gedachten en gevoelens het pad namen van :”Had ik iets kunnen doen om dit te voorkomen?” Ik doe ze ‘s nachts in de schuur om ze tegen vossen te beschermen. Maar ja, wat als het lam is overleden omdat hij in de verdrukking is gekomen? Wat is veiliger?  De mensen om me heen verzekeren me dat het ‘de natuur’ is en dat lammetjes soms zomaar, zonder duidelijk aanwijzingen overlijden, maar toch….. Toch stel ik mezelf die vraag en voel ik me verantwoordelijk voor hun veiligheid.

Eigenlijk vind ik het wel een goede reflex, om na te gaan of ik iets anders moet gaan doen.  Dat is het startsein voor een denkproces met de mogelijkheid om ervan te leren. Als ik dan de opties en mogelijkheden afweeg en de beste kies, dan kan ik ermee verder; de les is geleerd.

Ik weet alleen ook wel, dat af en toe, ik een vleugje ‘veroordeling’ aan de hele mix toevoeg door te denken:” Ik hád iets ander moeten doen, dan was dit niet gebeurd!”

Dat doet uiteraard geen wonderen voor het gevoel van geluk en zelfvertrouwen. En dergelijke gedachtes cultiveren kan er ook voor zorgen dat ik volledig het zicht verlies op wat ik wél kan doen ( het accepteren, ervan leren en ernaar handelen) . Sterker nog, in dat gevoel blijven hangen kan er juist voor zorgen dat er nog meer situaties ontstaan waarvan ik later spijt heb, omdat ik er niet van geleerd heb en onnozele dingen deed. ( Zend = ontvang……). Deze keer heb ik dat pad maar niet bewandeld.

Vanmorgen, deed ik de deur open van de stal waar de schapen ‘s nachts verblijven en ik stond daar te kijken vol verwondering en plezier naar een fraai schouwspel van de natuur. Er was kort daarvoor een nieuw lammetje geboren, precies op de plek waar gisteren het dode lam lag.  De moeder likte de kleine net schoon. 

Een half uur later zag ik dat er nog een lammetje was geboren dat al meteen bezig was op te willen staan!

Het leven is mooi en vaak is het zo dat het geluk te vinden is in simpelweg even glimlachend stilt e staan bij de schoonheid en kracht door een waas van tranen van verwondering.