OPVALLEND?

De realiteit……

Ik heb een wonderlijke week meegemaakt met de realiteit. Er was een divers palet aan ervaringen van ‘heel gewoon’ via  ‘opvallend’ tot ‘bizar’. Deze labels zijn niet zo bijzonder. In iedere week gebeuren er veel  dingen die heel normaal zijn én opvallende dingen en regelmatig ook wel bizarre dingen. 

Deze week leek het wel of het allemaal op zijn kop stond, binnenstebuiten werd gekeerd of omgekeerd werd afgespeeld.  Hele gewone dingen, zoals ontbijten  aan een tafel, voelde ineens surrealistisch.  Opvallende dingen, zoals mijn lunch buiten eten in de zon, in een T-shirt op 29 december, voelde simpelweg gewoon goed. En een paar hele bijzondere magische momenten waar tweelingziel energie te voelen was, voelden zo natuurlijk aan…..

Mijn tweelingziel en ik hadden 5 dagen om samen door te brengen. Het was onze eerste keer samen waarbij geen van ons beiden de klok in het oog hoefde te houden of iets anders moest gaan doen. Het was een magisch kerstcadeau en een echte mijlpaal in onze relatie: ongelimiteerd samenzijn in de realiteit.

Tot nu toe hadden we ongeveer 20 uur doorgebracht in elkaar gezelschap in de afgelopen 8 maanden, sinds die dag in mei waarop we overspoeld waren door een gevoel van intense liefde.  We hadden elkaar wel, ieder, zo’n 600 pagina’s tekst ge-e-maild , verbonden op een zielsniveau. Maar nu ondervonden we eindelijk voor het eerst hoe het is om met heel ons wezen bij elkaar te zijn de hele dag.

We moesten onszelf en elkaar wel af en toe even knijpen en we hadden allebei te kampen met moeilijkheden om de realiteit echt te voelen als echt.  

Mijn tweelingziel zei een paar keer dat in een tweelingziel relatie alles omgekeerd lijkt te verlopen. Normaal gesproken ontmoeten twee mensen elkaar en bouwen verbondenheid en intimiteit op door hele gewone activiteiten samen te doen.

Maar ja, wij voelden al meteen dat we elkaar ‘kenden’ op ziels niveau. We hadden een paar hele magische spirituele energetische verbonden momenten gehad, door elkaar aan te kijken of door een eenvoudige aanraking….. zo intens dichtbij en verbonden als onze zielen zich met elkaar verbinden……

Met dit als startpunt, moesten we een weg zien te vinden richting ‘samen eten’, ‘de honden uitlaten’… hele normale dingen die ineens heel apart aanvoelen.  Mijn tweelingziel grapte dat wij, terugwerkend , elkaar waarschijnlijk volgende week zullen gaan ontmoeten.

Normaal gesproken komt er altijd wel wat verlegenheid kijken bij logeren bij iemand anders voor de eerste keer en aanpassing aan elkaars energie.  Een zeker ongemakkelijk gevoel  daarbij is dan eigenlijk heel normaal.  Maar hier was ik zo ongelooflijk snel op mijn gemak en had ik geen enkele noodzaak om me aan te passen aan zijn energie. ( Niet zo vreemd, want we voelen dat we in dezelfde frequentie trillen, dus zijn energie si ook mijn energie….) . Het voelde zo ongelooflijk normaal om samen te zijn, dat juist dat weer als heel opvallend op me over kwam. .

Na een dag of twee was ik het spoor helemaal bijster als het ging om ‘bizar’ en ‘normaal’ en ik besloot het maar gewoon over me heen te latent e komen en te genieten van ieder moment.

Er was echter een moment, na deze 5 dagen, waarop ik toch nog ever opkeek van mijn gevoel. Ik had 5 dagen lang in het Engels gepraat. Dat was eigenlijk opvallend simpel gegaan, zeker gezien het feit dat ik Nederlands ben en nooit eerder hele dagen Engels heb gesproken.  Maar  toen ik na vijf dagen weer wat in het Nederlands ging vertellen,  merkte ik dat ik woordvindingsproblemen had in het Nederlands!! Typisch!

Voorlopige conclusie:

Er is veel plezier te beleven wanneer gewone dingen ineens bijzonder worden en bizarre dingen heel gewoon zijn!

HOERA!

Kort na het schrijven van het vorige stukje over het  polijsten van mijn beleving van de realiteit, om er nog meer de lol van in te zien en gelukkig te zijn, bedacht ik een aardige polijstmethode..

Dit was het basisidee::

Helemaal in de lijn van de Wet van de Aantrekkingskracht leidt het uitzenden van ‘negatieve signalen’  tot het ontvangen van nog  meer negatieve signalen. Vind ik het prettig om nog meer negatieve signalen te krijgen? Houd ik ervan  om mijn realiteit als negatief te ervaren? Nee, natuurlijk niet!  Dus, om prettige signalen te ontvangen, moet ik zorgen dat ik prettige signalen uitzend.

Maar ja, wat moet ik nou doen als ik geconfronteerd word met dingen die me echt weten te verleiden om ongenoegen en frustratie over te uiten? De ‘koude voeten’, ‘natte kleding in de regen, ‘saaie taken’ en ‘jammerende katten’ van deze wereld, onder zeer vele andere dingen?

‘Gewoon negeren’ is eigenlijk alleen maar een manier van energie steken in het ontkennen en omzeilen ervan. Dat  kan best een tijdje helpen, maar ik weet ook dat alles wat me wél is opgevallen én ook nog een sterke emotie heeft opgeroepen, heft de neiging om  erkent te willen worden. Dat is wel duidelijk, getuige het feit dat  dezelfde dingen regelmatig terugkeren met hun tergende aanwezigheid.

Je moet ze gewoon ‘accepteren’ is dan het zeer wijze en veelgehoorde  spirituele advies.  Tja..hmmm.... nou…
Uiteraard past dat advies prima in de theorie van zend = ontvang. Mijn enige probleem hiermee is wel de vraag:”Hoe doe je dat dan, praktisch gezien, als het luchten van mijn ongenoegen zo vanzelfsprekend en bijna automatisch gaat?”

Deze kwestie bleef maar rondjes draaien in mijn hoofd en beet zich vast in zijn eigen start.  Ik was ermee bezig om me hevig te verzetten tegen de oplossing om het te accepteren en zodoende werd mijn humeur er niet bepaald beter op. Ik besloot tot een andere aanpak, gebruik makend van een paar richtlijnen die ik graag gebruik om dit soort situaties op te lossen.:

• Zie het leven als een Spel, beleef plezier aan het spelen
• Zit ik vast op een positie? Dan helpt het om actief van positie te veranderen. .... door het  van een andere kant te bekijken... of door iets anders te doen.
• Er bestaan alleen maar Goede Dingen in het leven: sommige om meteen van te genieten, andere om van te leren.
• Wees oplettend

Dus, aan mij de uitdaging om dingen die ik niet leuk vind op het eerste gezicht, toch als een Goed Ding te erkennen, namelijk als iets om van te leren. In dit spel mag ik natuurlijk wel een onderscheid maken in dingen die ik als zodanig prettig vind om van te genieten en dingen die ik als een leerervaring beschouw.  Het enige is dat ik weet, dat als ik veel energie steek in het keihard ‘NEE’ zeggen ( in de hoop dat ze uit beeld verdwijnen), dat dat averechts werkt..

Dus, van positie veranderend, van alles heel serieus nemen, naar er een speelse draai aan geven, werd het plan. Dit is wat ik besloot te gaan doen:

• Als er iets in mijn realiteit is dat mij bevalt, dan zeg ik dingen als :”Dank je wel” of ‘Ja, graag!” en ik geniet er van.  
• Als ik me ervan bewust wordt dat iets in mijn realiteit me stoort, dan omarm ik het als een leerervaring door er de prettige energie in te steken van het roepen van :”Hoera!”.

Zodoende, accepteer ik het in mijn realiteit als iets om plezier meet e maken, om meet e oefenen om prettige energie uit te stralen en.... alles met elkaar voel ik me dan ook prettiger.

Zeker, mijn voeten zijn tijdens het “Hoera”nog steeds koud en mijn kleren nog steeds nat en de taak is hetzelfde. Maar toch..... het is daarmee ineens wel veel gemakkelijker om me open te stellen voor het ontdekken van mogelijkheden om de situatie te verbeteren, want ik sta het mijn bewustzijn toe om te bewegen in de richting van het gewenste comfort en plezier. En dan is er ineens heel veel bereikt met het vrolijk uitroepen van een simpel :”Hoera!” 

VERBEELDINGSKRACHT en REALITEIT

Hoe veel invloed heb ik met mijn verbeeldingskracht op wat er in de realiteit aanwezig is?

Met mijn gedachten heb ik invloed op hoe ik de dingen die er in mijn leven plaatsvinden ervaar. Als ik iets vervelend, naar of slecht vind, dan is de kans groot dat ik er ook niet zo erg blij mee ben. Maar als ik over hetzelfde ding kan denken dat het een kans voor me biedt, of een cadeau is of mogelijkheden biedt, dan ervaar ik het geheel waarschijnlijk al een stuk leuker en beter.

Dus als ik mijn verbeeldingskracht actief gebruik om het gouden randje ergens van te zien, dan kan ik mijn eigen beleving ervan binnen een paar seconden verbeteren.

MIJN FRANSE CV

Ik woon in Frankrijk en ik sta open voor passende mogelijkheden om een inkomen mee te verdienen.  Vandaar dat ik een afspraak heb gemaakt met het locale arbeidsbureau om de mogelijkheden voor mij te bespreken om in deze regio geld te verdienen.  Bij het maken van de afspraak, vroegen ze me om een up-to-date CV meet e nemen naar de afspraak.

Mijn meeste recente CV was 4 jaar oud en in het Nederlands. Het had dus niet alleen een kleine uitbreiding nodig, het moest eigenlijk gewoon opnieuw gemaakt worden.

Ik begon, door op internet een Frans voorbeeld te vinden en ik stopte daar mijn eigen werkervaring in. Terwijl ik dit deed, merkte ik dat mijn energie er in snel tempo vandoor ging en dat ik helemaal geen plezier had in wat ik aan het doen was.  

Tegenwoordig weet ik, dat als dit gebeurt, ik iets anders moet gaan doen. Ik vroeg me af wat het was dat ik hier miste en ik ontdekte dat ik voornamelijk bezig was een CV  maken volgens ‘hoe het hoort’. Wat ik aan het doen was had geen enkele relatie met de prettige energiestroom die er is als ik mijn eigen behoeften ook in het oog houd.

Dit eerste concept verdween in de digitale prullenbak en ik besloot onmiddellijk dat ik een CV zou gaan maken dat 100% goed voelt.  Ik geloof in ‘zend = ontvang’!  Aangezien ik dat principe in de praktijk wil brengen, moet ik wel zorgen 100% tevreden zijn met wat ik zend, om het mogelijk te maken dat ik ontvang wat ik nodig heb. En wat ik nodig heb is om geld te verdienen met mijn veelzijdige kwaliteiten.

Direct na het nemen van de beslissing dat ik een CV ging maken die 100% energetisch klopt, voor mijn gevoel, kwam mijn energie terug en bracht meteen een paar ideetjes mee hoe ik het aan kon pakken.

Ik had onlangs bij het opruimen van mijn kasten een rapport gevonden uit 2003, toen ik als middelmanager werkte. Het was gebaseerd op de Belbin methode voor teamrolonderzoek.  Toen ik het laatst teruglas, was ik helemaal enthousiast hoe goed dit rapport mij beschreef.

Ik vertaalde het in het Frans en ik voegde er ook mijn zielsdroom aan toe. Dat zijn een paar regels die het resultaat waren van wekenlang bij mijn ziel te rade gaan, op zoek naar de essentie van wat mij nou echt gelukkig maakt, ontdaan van alle praktische invulling daarvan.

Vervolgens voegde ik er mijn werkervaring en opleidingen aan toe en zo had ik de basisingrediënten bij elkaar voor het maken van mijn aanstaande CV.

Hier ging ik wat mee spelen en schuiven. Ik kortte stukjes in, deelde items in verschillende groepen in en bij alles probeerde ik zo helder en toch beknopt te zijn als maar mogelijk was.  

Tegen de tijd dat ik blij was met de inhoud, wilde ik ook dat het er mooi uit zou gaan zien. Dat leverde me een boeiende uitdaging op want het geheel was ruim teveel voor 1 pagina . Maar als het over 2 pagina’s verdeeld zou worden, leek het allemaal te ‘leeg’ naar mijn zin.

Ik was erg blij met de creatieve, kleurrijke manier die ik vond om alle informatie toch op 1 pagina tot zijn recht te laten komen. Ik kwam langzaam aan in de buurt van het punt dat ik 100% tevreden was.  Maar toch, er miste nog steeds iets….. het was nog niet helemaal een geheel  en ik liet het maar even rusten.

Terwijl ik mijn hond mee had op een wandeling over het terrein en ik mijn geest liet ‘waaien’, open voor het vinden van antwoorden, kwam er een beeld in mijn hoofd op.  Ik bekeek het eens van allerlei kanten en ik voelde dat het mij in zekere zin voorstelde en dat beviel me eigenlijk heel goed, om mezelf zo te zien. Ik besloot een mooie afbeelding van dit voorwerp op internet te vinden voor op mijn CV. 

Ik vond een plaatje dat me aansprak, ik spiegelde het en paste de kleuren aan het ontwerp voor mijn CV en importeerde het bestand in mijn werk.

Daarna viel het allemaal snel op zijn plaats. Ik volgde mijn intuïtie voor de plaatsing en wat er verder veranderd moest worden qua formaat en positieve van andere dingen.  Binnen een paar minuten voelde ik die fijne energieboost die me vertelde:”Het is af, het voelt nu 100% goed!”

EEN BLOG BIJHOUDEN

In 2012, kwam ik voor het eerst in aanraking met de Wet van de Aantrekkingskracht, door het boek te lezen van Rhonda Byrne: The Secret.

Het intrigeerde me bijzonder dat het mogelijk is om mijn leven vorm te geven door me bewust te zijn van het principe dat je ontvangt wat je uitzendt. Ik wilde hier erg graag meer van weten.