GELOOF JIJ IN MAGIE?

Twee mannen vertrouwden me onlangs toe dat diep van binnen, ze het liefst zouden zien dat dingen vanzelf gaan, op magische wijze.  Keihard je best doen om iets voor elkaar te krijgen en ondertussen de frustraties over wat er mis gaat in het gareel houden, passen niet zo goed in dit ideaalplaatje.  Het hele werkwoord ‘ doen’ is regelmatig een vloek voor ze, met een afschuwelijke en frustrerende lading.

Beide mannen luisterden zeer geïnteresseerd naar mijn visie op  ‘ keihard je best doen om iets voor elkaar te krijgen’ en  ‘ omgaan met frustraties’ .  Mijn aanpak had wel aantrekkelijke kanten voor ze, maar het bevat nog altijd het vermaledijde werkwoord ‘ doen’ .

Ik legde ze uit dat ik ( meer en meer) luister naar de signalen die aangeven dat  ik niet blij meer ben met wat ik aan het doen ben.  Wanneer ik dat opmerk, dan besluit ik simpelweg :” Doe iets anders.”  

Dat hoeft helemaal niet iets drastisch te zijn, zoals mijn kwast in de verf kwakken en de boel de boel laten. Ik kan kalm beslissen dat het tijd is om iets anders te gaan doen en bekijken wat de mogelijkheden zijn om dat op een goede manier te realiseren.

Het kan van alles zijn; van het wassen van mijn handen, even de benen strekken, even een praatje maken (en dan terugkomen om de taak af te maken) tot het vinden van een oplossing om er voor vandaag helemaal mee op te houden.

Het simpele feit vaststellen dat het niet meer prettig voelt om te doen waar ik mee bezig was en  vervolgens actief op zoek gaan naar een manier om het los te laten op een bevredigende manier, is genoeg om in een goede stemming te blijven.  

“ Maar dan komt het werk niet af?!”
Opvallend genoeg.. Ik krijg meer werk gedaan als ik me aan dit principe houd, dan als ik toch koste wat het kost besluit om dingen voor elkaar te krijgen, ondanks dat het misgaat en ik er absoluut geen plezier meer in heb.  

Als ik zeg:” Ik wil nu iets anders gaan doen” , dan betekent dat zelden dat ik helmaal niets ga doen, hooguit als ik voel dat ik even wil uitrusten.
Het betekent wel dat ik mijn aandacht op iets anders ga focussen. Daar volbreng ik dan weer iets en ik heb niet alleen plezier in dat resultaat, maar ook in de activiteit zelf.

“ Maar je kan mensen toch niet laten wachten als je voor een ander iets doet?!”
Opvallend genoeg.... Ik ben me ervan bewust dat als dingen mis gaan en ik daar niet blijmoedig mee om kan gaan en de spanning en irritatie toeneemt…..
a) de meeste mensen het niet prettig vinden om dat bij te wonen..
b) de meeste mensen  ( desgevraagd) zeer welwillend zijn om meet e denken in hoe het kan worden opgelost op een andere manier: een andere keer, ergens anders, door iemand anders…...
c) heel veel dingen zijn minder urgent dan ze op het eerste gezicht lijken.

Een van de mannen lichtte toe dat het voor een man extra moeilijk is om ‘ op te geven’  of  ‘ een zwakheid te tonen’ .
Persoonlijk denk ik niet dat mijn aanpak iet s te maken heeft met ‘ opgeven’ of ‘ zwak zijn’ . Ik beschouw het als ‘ empowering’ , zowel voor mezelf als voor de mensen voor wie ik werk doe als ik kalm en vol vertrouwen kan  zeggen dat er betere resultaten geboekt kunnen worden door ‘ iets anders te doen’ .

Het is soms zelfs magisch, hoe het dan gaat, hoe dingen op zijn plaats vallen. .

Ik hoef minder inspanning te plegen ( lees: hard onbevredigd en frustrerend werk te doen)  en (meer) dingen komen voor elkaar terwijl ik lachend geniet van wat ik doe.

Dus ja, ik geloof wel in magie… maar ik geloof ook dat magie mij kan vinden via mijn acties, ook wel bekend in het woordenboek onder het fraaie creatiever wonderbaarlijke werkwoord ‘ doen’ .

EEN VAKANTIE IN IEDERE DAG

Als tweelingzielen zien Richard en ik regelmatig dat we hetzelfde thema vanuit verschillende hoeken benaderen.

‘ Tijd- voor- mezelf’ is zo’n thema, dat regelmatig opduikt in ons leven. 

Ik viel recent bijna buiten de grafiek, met zoveel ‘ tijd- voor- mezelf’  dat ik er bijna in verdronk en mijn dagen vervelend lang, saai vond, met weinig voldoening.  

Richard viel aan de andere kant bijna buiten de grafiek, met nauwelijks ‘ tijd – voor – zichzelf’  en hij raakte zo verstrikt in alle activiteiten dat hij zijn dagen regelmatig overvol en saai vond, met weinig voldoening.

Ik waardeer het bijzonder om een wat ‘ tijd- voor- mezelf’ te hebben, iedere dag.  Voor mij is het net zo belangrijk als zuurstof ademen, eten en drinken.    ‘ Tijd- voor- mezelf’ laat ik mijn aandacht drijven op de onderwerpen die in mijn gedachten opkomen.  

Waar ik dat doe? Bij voorkeur op een warme dag in de schaduw van een prachtige boom, of ‘s avonds, loom uitgestrekt in een warm bad. Of, je kan me voorstellen terwijl ik een simpele taak uitvoer, zoals schoonmaken of onkruid wieden. Dingen die ik kan doen zonder er al te veel mijn hoofd hoef te houden bij wat mijn handen doen, zodat ik de wind kan laten waaien in de grijze cellen.  De belangrijkste ingrediënten zijn: ik en mezelf, met aandacht voor mij.

Richard heft zich voorgenomen om iedere dag wat tijd voor zichzelf in te ruimen.  Alleen is dat wel ongeveer het eerste waar een streep door gaat, als in de loop van de dag de taken zich spontaan aandienen.

Ik zie wel dat het hem frustreert dat er altijd wel iets naar voren komt waardoor hij het gevoel heeft dat hij geen tijd voor zichzelf kan vrijmaken. Dat hoeft niet eens een extra taak te zijn, want vaak is het al genoeg dat de dingen die hij van plan was te doen veel meer tijd in beslag nemen dan gehoopt.  

Wat hem daarbij ook  frustreert is dat hij regelmatig tijd ‘ vermorst’  met het kijken naar campers op internet die hem kunnen voeren naar nieuwe en inspirerende plekken in de wereld.

Hij heeft ervoor gekozen om hier de komende maanden in de buurt te blijven, om het oude huis in een frisse en aantrekkelijke staat te hebben, zodat de nieuw eigenaar zich snel aandient. Maar hij zou liever in een camper instappen en wegwezen.

Op een avond  bedacht ik een oplossing, toen ik alle opmerkingen en frustraties over onvervulde behoeftes van hem op me in had laten werken.  Wat nou, als dit allemaal signalen zijn die wijzen op het feit dat hij behoefte heeft aan meer gerichte en afgebakende tijd-voor-zichzelf in de loop van iedere dag?  Deze invalshoek voelde goed om eens verder op me in te laten werken.

Ik deelde mijn gedachten hierover met hem en suggereerde dat het misschien wel een plan zou zijn om zijn eigen advies te volgen, om weg te gaan in een camper naar een fantastische plek en tegelijkertijd hier te zijn voor het huis!

Hoe?

Voor het huis zorgen, neemt hem niet 24 uur per dag  actief in beslag.  Hij is alleen al zo’n 10 uur per dag bezig met het beantwoorden van verzoeken van zijn lichaam: aan slaap, aan voedsel, aan drinken, aan een douche....
Wellicht vinden zijn hersenen het ook wel prettig om, ergens gedurende de dag, even pauze te hebben en wat onderhoud te doen ter compensatie van alle informatie die er voortdurend op afgevuurd wordt en verwerkt moet worden?

En er kan best een minivakantie in ieder dag zijn, om bij te laden!

Gek als hij is op kampeervakanties in een camper, Richard kan ervoor kiezen om zichzelf even terug te trekken in een rustige en comfortabele ruimte. Daar kan hij met zijn intuïtie bepalen welke camper hij die dag zal gebruiken en waar hij naar toe zal gaan. Vervolgens kan zijn verbeeldingskracht hem laten beleven wat hij maar wil, of het nu een vredig en kalm oor dis, of een dolle boel. Reizend in zijn hoofd, kan hij gratis en voor niks, net zo luxe reizen als hij wil.

Zou zo’n minivakantie helpen om je balans te vinden en je energie weer op te vijzelen? Zou het mogelijk zijn dat de uitdagingen in het dagelijks leven gemakkelijker en sneller afgehandeld worden , met de juiste hoeveelheid aandacht en met meer plezier en vertrouwen?

Maar eens zien wat er gebeurt…....

Wordt vervolgd in deel  II

DE KRACHT VAN 'BENIEUWD ZIJN'

Ik ben me ervan bewust dat de manier waarop ik naar een gebeurtenis kijk, beïnvloedt hoe ik me voel. Veel van de stukjes op dit weblog zijn hier een voorbeeld van. 

Als ik iets kan zien as een ‘presentje’, dan is de kans groot dat ik me gelukkig voel en ‘in de flow’.
Als ik dezelfde gebeurtenis zie als een afleiding van iets wat ik wilde bereiken, dan is de kans groot dat ik me gefrustreerd voel, of gestopt.

Ik vind die eerste manier van ‘zijn’ een stuk fijner dan de tweede. Niet alleen om het gevoel op zichzelf al veel fijner is, maar ook omdat het me verder brengt. Ik ben in staat om de gebeurtenis te accepteren, aanpassingen te doen, extra mogelijkheden erin te zien en ik sta open voor het vinden van oplossingen om het beter te maken. De ‘goede’ energie stroomt en brengt meer goede dingen met zich mee.
Als ik me gefrustreerd voel of gestopt, dat blokkeer ik daarmee ( zelf) de toestroom van goede energie en alles wat ik dat nog zie is ‘beperkingen’ en mijn eigen frustratie.

Dus ben ik nu op zoek naar die aanwijzingen die me zeggen dat ik bezig ben om het mezelf moeilijk te maken. Daarbij verzamel ik praktische oplossingen die ik kan gebruiken om de energie te laten stromen.
Ik vond een prachtige aanwijzing in de afgelopen dagen.

Ik realiseerde me de kracht die de woorden ‘benieuwd zijn naar’ hebben ten opzichte van  de tegenhanger, als het om energie gaat:’zorgen maken over’.

De manier waarop deze woorden de sluis naar energie openen en sluiten is opvallend verschillend, in mijn beleving. Ik probeerde ze de laatste dagen eens uit in de volgende zinnen. Ze betekenen objectief gezien ruwweg hetzelfde, maar ze hebben een behoorlijk verschillende effect!

Ik maak me zorgen of ik dat lek kan repareren.
Ik ben benieuwd of ik dat lek kan repareren.

Ik maak me zorgen of ik die klus in een uur kan klaren
Ik ben benieuwd of ik de klus in een uur kan klaren.

Ik maak me zorgen wat het weer gaat doen.
Ik ben benieuwd wat het weer gaat doen.

Ik maak me zorgen of ik die spullen ga verkopen.
Ik ben benieuwd wanneer ik die spellen ga verkopen.

Ik maak me zorgen of mijn jas vanavond droog zal zijn.
Ik ben benieuwd of mijn jas vanavond droog zal zijn.

Moet ik nog doorgaan?  Het mag duidelijk zijn: ik houd er van ‘benieuwd te zijn naar’ dingen!

Andere aanwijzingen die erg lijken op  ‘Ik maak me zorgen’ zijn woorden als : “Ik denk niet dat…..”, “Ik betwijfel of….”, ‘Ik vrees dat….” ……
Vervang ze ook eens door :”Ik ben nieuwsgierig hoe…”, ‘Ik wil graag weten…” en kijk wat er gebeurt….

HOE KRIJG JE HARMONIEUZE INTERACTIES?

Hoe krijg  je harmonieuze en vlotte interacties met anderen?

Ik houd ervan als de omgang met anderen harmonieus en soepel verloopt. Zend = ontvang, dus ik ben me ervan bewust dat ik zelf kan beginnen met harmonieus en soepel te zijn.  Maar ja, hoe doe ik dat in situaties die vol uitdagingen zitten? En dan ook nog zo dat ik wel trouw ben aan mezelf.  Harmonieus en soepel, maar zonder mijn eigen behoeften overboord te gooien!

Op internet vond ik iets dat ik heel handig vond hierbij te gebruiken. Het is een lijst van assertieve rechten. Deze zijn niet alleen handig om voor mezelf in gedachten te houden, maar ook ( net zo belangrijk) om in gedachten te houden voor mijn gesprekspartner(s)!

Ik heb het recht om als een individu mijn eigen behoeften en mijn eigen prioriteiten kenbaar te maken, ongeacht de rol die ik vervul.

Ik heb het recht om met respect behandeld te worden, als een intelligent, competent en gelijkwaardig persoon.

Ik heb het recht om mijn gevoelens te uiten.

Ik heb het recht om te zeggen wat ik belangrijk vind.
Ik kan ervoor kiezen om mijn mening te geven, maar het betekent ook dat ik ervoor kan kiezen om mijn mening niet te geven! En, als mijn mening verschild van die van een ander, is het zuiver een andere manier van kijken en dat kan naast elkaar bestaan.

Ik heb het recht om ‘ja’ of ‘nee’ te zeggen.

Ik heb het recht om fouten te maken.
Ik kan iets fout DOEN, maar dat maakt MIJ nog niet fout.

Ik heb het recht om van mening te veranderen.
Ik kan altijd zeggen wat ik zelf wil, ook als ik eerst heb gezegd wat ik dacht dat van me werd verwacht.

Ik heb het recht om te zeggen dat ik iets niet begrijp.  

Ik heb het recht om te vragen wat graag zou willen ( hebben) .
Dit klinkt simpel, maar het lastigste is om dit te doen als iemand anders iets anders wil of verwacht.

Ik heb het recht om de verantwoordelijkheid voor iemand anders zijn probleem naast me neer te leggen.
Ik kan er dus best voor kiezen om iemand ergens mee te helpen, maar als het betekent dat ik teveel van mijn eigen behoeftes aan de kant moet schuiven, dan ben ik vrij om een grens te trekken.

Ik heb het recht om dingen te doen, ongeacht of andere mensen die nou een goed idee vinden.
(Deze vergt heel wat lef, trouwens!)

HOERA!

Kort na het schrijven van het vorige stukje over het  polijsten van mijn beleving van de realiteit, om er nog meer de lol van in te zien en gelukkig te zijn, bedacht ik een aardige polijstmethode..

Dit was het basisidee::

Helemaal in de lijn van de Wet van de Aantrekkingskracht leidt het uitzenden van ‘negatieve signalen’  tot het ontvangen van nog  meer negatieve signalen. Vind ik het prettig om nog meer negatieve signalen te krijgen? Houd ik ervan  om mijn realiteit als negatief te ervaren? Nee, natuurlijk niet!  Dus, om prettige signalen te ontvangen, moet ik zorgen dat ik prettige signalen uitzend.

Maar ja, wat moet ik nou doen als ik geconfronteerd word met dingen die me echt weten te verleiden om ongenoegen en frustratie over te uiten? De ‘koude voeten’, ‘natte kleding in de regen, ‘saaie taken’ en ‘jammerende katten’ van deze wereld, onder zeer vele andere dingen?

‘Gewoon negeren’ is eigenlijk alleen maar een manier van energie steken in het ontkennen en omzeilen ervan. Dat  kan best een tijdje helpen, maar ik weet ook dat alles wat me wél is opgevallen én ook nog een sterke emotie heeft opgeroepen, heft de neiging om  erkent te willen worden. Dat is wel duidelijk, getuige het feit dat  dezelfde dingen regelmatig terugkeren met hun tergende aanwezigheid.

Je moet ze gewoon ‘accepteren’ is dan het zeer wijze en veelgehoorde  spirituele advies.  Tja..hmmm.... nou…
Uiteraard past dat advies prima in de theorie van zend = ontvang. Mijn enige probleem hiermee is wel de vraag:”Hoe doe je dat dan, praktisch gezien, als het luchten van mijn ongenoegen zo vanzelfsprekend en bijna automatisch gaat?”

Deze kwestie bleef maar rondjes draaien in mijn hoofd en beet zich vast in zijn eigen start.  Ik was ermee bezig om me hevig te verzetten tegen de oplossing om het te accepteren en zodoende werd mijn humeur er niet bepaald beter op. Ik besloot tot een andere aanpak, gebruik makend van een paar richtlijnen die ik graag gebruik om dit soort situaties op te lossen.:

• Zie het leven als een Spel, beleef plezier aan het spelen
• Zit ik vast op een positie? Dan helpt het om actief van positie te veranderen. .... door het  van een andere kant te bekijken... of door iets anders te doen.
• Er bestaan alleen maar Goede Dingen in het leven: sommige om meteen van te genieten, andere om van te leren.
• Wees oplettend

Dus, aan mij de uitdaging om dingen die ik niet leuk vind op het eerste gezicht, toch als een Goed Ding te erkennen, namelijk als iets om van te leren. In dit spel mag ik natuurlijk wel een onderscheid maken in dingen die ik als zodanig prettig vind om van te genieten en dingen die ik als een leerervaring beschouw.  Het enige is dat ik weet, dat als ik veel energie steek in het keihard ‘NEE’ zeggen ( in de hoop dat ze uit beeld verdwijnen), dat dat averechts werkt..

Dus, van positie veranderend, van alles heel serieus nemen, naar er een speelse draai aan geven, werd het plan. Dit is wat ik besloot te gaan doen:

• Als er iets in mijn realiteit is dat mij bevalt, dan zeg ik dingen als :”Dank je wel” of ‘Ja, graag!” en ik geniet er van.  
• Als ik me ervan bewust wordt dat iets in mijn realiteit me stoort, dan omarm ik het als een leerervaring door er de prettige energie in te steken van het roepen van :”Hoera!”.

Zodoende, accepteer ik het in mijn realiteit als iets om plezier meet e maken, om meet e oefenen om prettige energie uit te stralen en.... alles met elkaar voel ik me dan ook prettiger.

Zeker, mijn voeten zijn tijdens het “Hoera”nog steeds koud en mijn kleren nog steeds nat en de taak is hetzelfde. Maar toch..... het is daarmee ineens wel veel gemakkelijker om me open te stellen voor het ontdekken van mogelijkheden om de situatie te verbeteren, want ik sta het mijn bewustzijn toe om te bewegen in de richting van het gewenste comfort en plezier. En dan is er ineens heel veel bereikt met het vrolijk uitroepen van een simpel :”Hoera!”