Vanmorgen werd ik wakker met een interessante vraag. Ik vroeg
me af wat maakt eigenlijk het verschil tussen ‘het leven maar saai en vervelend
vinden’ en ‘het leven de moeite waard vinden’’ ?
Het antwoord dat hij me opkwam is in essentie heel eenvoudig
maar in het dagelijks leven behoorlijk ingewikkeld . Het gaat er, volgens mij om,
dat ik waardeer wat er aanwezig is in
mijn leven, in plaats van te mopperen over wat er mist in mijn leven. Dat is de gouden sleutel naar geluk, lijkt mij
zo.
Als het me lukt om die sleutel de hele tijd in mijn hand te
houden, dan stroomt mijn hart over van geluk. Maar ja, het vasthouden van die
sleutel is inderdaad een uitdaging voor iedere dag.
Als de regen met bakken uit de hemel komt en er is overal
modder zoals gisteren dan is het maar al te gemakkelijk om te denken dat ik de
zon mis. Blaffen de honden hun longen uit hun lijf omdat er jagers in de buurt
zijn, zoals vanmorgen, dan is het zó verleidelijk om te schreeuwen: “ Koppen
dicht nu, alsjeblieft!”
Ik kan eindeloos doorgaan met voorbeelden. Maar ik ben er tegenwoordig meer en meer van bewust, dat op deze manier naar gebeurtenissen kijken als effect heeft dat ik die gouden sleutel naar geluk zelf uit mijn eigen handen laat vallen. Ik kan de stromende regen ook zien als een kans om binnen aan het werk te gaan. En de waarschuwing van de honden, dat er mogelijk onraad is, kan ik als zodanig waarderen. Dan blijkt ineens dat het leven vol zit met allemaal cadeautjes waar ik met heel veel plezier van kan genieten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten