maandag 31 december 2012

OPVALLEND?


De realiteit……

Ik heb een wonderlijke week meegemaakt met de realiteit. Er was een divers palet aan ervaringen van ‘heel gewoon’ via  ‘opvallend’ tot ‘bizar’. Deze labels zijn niet zo bijzonder. In iedere week gebeuren er veel  dingen die heel normaal zijn én opvallende dingen en regelmatig ook wel bizarre dingen. 

Deze week leek het wel of het allemaal op zijn kop stond, binnenstebuiten werd gekeerd of omgekeerd werd afgespeeld.  Hele gewone dingen, zoals ontbijten  aan een tafel, voelde ineens surrealistisch.  Opvallende dingen, zoals mijn lunch buiten eten in de zon, in een T-shirt op 29 december, voelde simpelweg gewoon goed. En een paar hele bijzondere magische momenten waar tweelingziel energie te voelen was, voelden zo natuurlijk aan…..

Mijn tweelingziel en ik hadden 5 dagen om samen door te brengen. Het was onze eerste keer samen waarbij geen van ons beiden de klok in het oog hoefde te houden of iets anders moest gaan doen. Het was een magisch kerstcadeau en een echte mijlpaal in onze relatie: ongelimiteerd samenzijn in de realiteit.

Tot nu toe hadden we ongeveer 20 uur doorgebracht in elkaar gezelschap in de afgelopen 8 maanden, sinds die dag in mei waarop we overspoeld waren door een gevoel van intense liefde.  We hadden elkaar wel, ieder, zo’n 600 pagina’s tekst ge-e-maild , verbonden op een zielsniveau. Maar nu ondervonden we eindelijk voor het eerst hoe het is om met heel ons wezen bij elkaar te zijn de hele dag.

We moesten onszelf en elkaar wel af en toe even knijpen en we hadden allebei te kampen met moeilijkheden om de realiteit echt te voelen als echt.  

Mijn tweelingziel zei een paar keer dat in een tweelingziel relatie alles omgekeerd lijkt te verlopen. Normaal gesproken ontmoeten twee mensen elkaar en bouwen verbondenheid en intimiteit op door hele gewone activiteiten samen te doen.

Maar ja, wij voelden al meteen dat we elkaar ‘kenden’ op ziels niveau. We hadden een paar hele magische spirituele energetische verbonden momenten gehad, door elkaar aan te kijken of door een eenvoudige aanraking….. zo intens dichtbij en verbonden als onze zielen zich met elkaar verbinden……

Met dit als startpunt, moesten we een weg zien te vinden richting ‘samen eten’, ‘de honden uitlaten’… hele normale dingen die ineens heel apart aanvoelen.  Mijn tweelingziel grapte dat wij, terugwerkend , elkaar waarschijnlijk volgende week zullen gaan ontmoeten.

Normaal gesproken komt er altijd wel wat verlegenheid kijken bij logeren bij iemand anders voor de eerste keer en aanpassing aan elkaars energie.  Een zeker ongemakkelijk gevoel  daarbij is dan eigenlijk heel normaal.  Maar hier was ik zo ongelooflijk snel op mijn gemak en had ik geen enkele noodzaak om me aan te passen aan zijn energie. ( Niet zo vreemd, want we voelen dat we in dezelfde frequentie trillen, dus zijn energie si ook mijn energie….) . Het voelde zo ongelooflijk normaal om samen te zijn, dat juist dat weer als heel opvallend op me over kwam. .

Na een dag of twee was ik het spoor helemaal bijster als het ging om ‘bizar’ en ‘normaal’ en ik besloot het maar gewoon over me heen te latent e komen en te genieten van ieder moment.
Er was echter een moment, na deze 5 dagen, waarop ik toch nog ever opkeek van mijn gevoel. Ik had 5 dagen lang in het Engels gepraat. Dat was eigenlijk opvallend simpel gegaan, zeker gezien het feit dat ik Nederlands ben en nooit eerder hele dagen Engels heb gesproken.  Maar  toen ik na vijf dagen weer wat in het Nederlands ging vertellen,  merkte ik dat ik woordvindingsproblemen had in het Nederlands!! Typisch!

Voorlopige conclusie:
Er is veel plezier te beleven wanneer gewone dingen ineens bijzonder worden en bizarre dingen heel gewoon zijn!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten