De realiteit……
Ik heb een wonderlijke week meegemaakt met de realiteit. Er
was een divers palet aan ervaringen van ‘heel gewoon’ via ‘opvallend’ tot ‘bizar’. Deze labels zijn niet
zo bijzonder. In iedere week gebeuren er veel dingen die heel normaal zijn én opvallende
dingen en regelmatig ook wel bizarre dingen.
Deze week leek het wel of het allemaal op zijn kop stond, binnenstebuiten
werd gekeerd of omgekeerd werd afgespeeld.
Hele gewone dingen, zoals ontbijten aan een tafel, voelde ineens
surrealistisch. Opvallende dingen, zoals
mijn lunch buiten eten in de zon, in een T-shirt op 29 december, voelde
simpelweg gewoon goed. En een paar hele bijzondere magische momenten waar
tweelingziel energie te voelen was, voelden zo natuurlijk aan…..
Mijn tweelingziel en ik hadden 5 dagen om samen door te
brengen. Het was onze eerste keer samen waarbij geen van ons beiden de klok in
het oog hoefde te houden of iets anders moest gaan doen. Het was een magisch
kerstcadeau en een echte mijlpaal in onze relatie: ongelimiteerd samenzijn in
de realiteit.
Tot nu toe hadden we ongeveer 20 uur doorgebracht in elkaar
gezelschap in de afgelopen 8 maanden, sinds die dag in mei waarop we overspoeld
waren door een gevoel van intense liefde. We hadden elkaar wel, ieder, zo’n 600 pagina’s
tekst ge-e-maild , verbonden op een zielsniveau. Maar nu ondervonden we eindelijk
voor het eerst hoe het is om met heel ons wezen bij elkaar te zijn de hele dag.
We moesten onszelf en elkaar wel af en toe even knijpen en
we hadden allebei te kampen met moeilijkheden om de realiteit echt te voelen
als echt.
Mijn tweelingziel zei een paar keer dat in een tweelingziel relatie
alles omgekeerd lijkt te verlopen. Normaal gesproken ontmoeten twee mensen
elkaar en bouwen verbondenheid en intimiteit op door hele gewone activiteiten
samen te doen.
Maar ja, wij voelden al meteen dat we elkaar ‘kenden’ op
ziels niveau. We hadden een paar hele magische spirituele energetische
verbonden momenten gehad, door elkaar aan te kijken of door een eenvoudige
aanraking….. zo intens dichtbij en verbonden als onze zielen zich met elkaar
verbinden……
Met dit als startpunt, moesten we een weg zien te vinden
richting ‘samen eten’, ‘de honden uitlaten’… hele normale dingen die ineens
heel apart aanvoelen. Mijn tweelingziel
grapte dat wij, terugwerkend , elkaar waarschijnlijk volgende week zullen gaan
ontmoeten.
Normaal gesproken komt er altijd wel wat verlegenheid kijken
bij logeren bij iemand anders voor de eerste keer en aanpassing aan elkaars
energie. Een zeker ongemakkelijk gevoel daarbij is dan eigenlijk heel normaal. Maar hier was ik zo ongelooflijk snel op mijn
gemak en had ik geen enkele noodzaak om me aan te passen aan zijn energie. (
Niet zo vreemd, want we voelen dat we in dezelfde frequentie trillen, dus zijn
energie si ook mijn energie….) . Het voelde zo ongelooflijk normaal om samen te
zijn, dat juist dat weer als heel opvallend op me over kwam. .
Na een dag of twee was ik het spoor helemaal bijster als het
ging om ‘bizar’ en ‘normaal’ en ik besloot het maar gewoon over me heen te latent
e komen en te genieten van ieder moment.
Er was echter een moment, na deze 5 dagen, waarop ik toch
nog ever opkeek van mijn gevoel. Ik had 5 dagen lang in het Engels gepraat. Dat
was eigenlijk opvallend simpel gegaan, zeker gezien het feit dat ik Nederlands
ben en nooit eerder hele dagen Engels heb gesproken. Maar
toen ik na vijf dagen weer wat in het Nederlands ging vertellen, merkte ik dat ik woordvindingsproblemen had in
het Nederlands!! Typisch!
Voorlopige conclusie:
Er is veel plezier te beleven wanneer gewone dingen ineens
bijzonder worden en bizarre dingen heel gewoon zijn!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten