SABOTAGE VAN GELUK I/3

Een vriendin kwam langs en we kletsten bij onder het genot van een lekkere kop thee. Ze vertelde me twee verhalen die me een tijd lieten nadenken over de vraag:”Waarom saboteren mensen soms moedwillig hun eigen geluk?”

Het eerste verhaal:

Haar nieuwe buren begonnen een deel van haar terrein te gebruiken als de oprijlaan naar de bouwplaats van hun huis-in-aanbouw.  Ze gaven aan het recht van overpad te hebben, omdat dat van generatie op generatie over was gegaan.
Mijn onaangenaam verraste vrienden gingen overal navraag doen, maar konden nergens een juridische grond vinden om dit toe te  moeten staan.
In een notendop:
Na 9 maanden juridisch getouwtrek, hebben de experts vastgesteld dat er geen recht van overpad is.  Maar nu blijkt ook dat de nieuwe buren hebben geprobeerd om hun zin te krijgen, door een paar sabotagetrucks in te zetten.

Het tweede verhaal:

Een paar amateur muzikanten besloten om op een avond samen te komen en samen muziek te maken. Eén van hen bood aan om dat bij haar thuis te laten plaatsvinden.
Zij had de stoelen klaargezet, koffie en taart gemaakt ... ..Maar, bijna vanaf het moment dat de anderen aankwamen, gebeurden er allerlei dingen die de atmosfeer er bepaald niet op vooruit hielpen.

Dit tweede verhaal was niet nieuw voor mij. De gastvrouw van de avond had mij een paar dagen eerder zelf verteld dat zij zich geroepen had gevoeld om ‘duidelijke signalen’ af te geven om de situatie te verbeteren.

Is het niet opvallend, dat alle mensen die in deze verhalen een rol spelen iets moois wilden bereiken: vredig leven in een vriendelijk gehucht in Frankrijk, genieten van het gezelschap van andere muzikanten en het plezier beleven van samen muziek maken?

Kennelijk was er wel een verschil van inzicht in hoe dit eruit ziet. Maar het eindresultaat (tot zover) van de genomen acties is eerder een verwijdering, dan dat er harmonie bereikt is.

Wordt vervolgd in deel II.......