OMGAAN MET ONGEMAKKELIJKHEID IN GEZELSCHAP

Ik nam een paar flinke teugen verse lucht. Ik had het nodig ook.

We liepen terug naar de auto, nadat we een kop thee hadden gedronken bij twee van Richards vrienden, Peter and Nicole.

Terwijl we naar huis reden spraken over de gevoelens en gedachten die dit bezoek bij ons had opgeroepen. Hij onderschreef mijn beschrijving:” Het was allemaal nogal ongemakkelijk.”

Ik was niet de enige die zich zwaar voelde en leeg.

Het bezoek kwam, later die avond, terug in mijn gedachten: het introductiemoment in de hal, de posities rond de tafel, de onderwerpen van gesprek……
Er was gesproken over een aaneenschakeling van zorgen, drama, ziektes, dood, moeilijkheden en andere dingen die mis kunnen gaan.

Ik herinnerde me dat ik zelf een paar bijdragen aan het gesprek probeerde te leveren,  voornamelijk in de hoop het in een vrolijkere richting te laten afbuigen.

Ook probeerde ik een gesprek te starten met Peter. Wij tweeën maakten immers niet echt deel uit van het gesprek tussen Richard en Nicole, aan de andere kant van de tafel.

Gezien de non verbale reacties op mijn pogingen,  besloot uiteindelijk dat het een beter idee was om de vogels buiten te bestuderen en de mooie jachtige luchten.  Maar eigenlijk zat ik voornamelijk te wachten tot het over was en ik met goed fatsoen weg kon.

Het is wel duidelijk dat ik het hele gebeuren niet zomaar kwalificeerde als een ‘goed ding’.

Sterker nog, in eerste instantie was mijn reactie:” Ik hoop dit snel achter me te laten.” Mijn behoefte om iets dergelijks nog eens mee te maken was bepaald niet groot.

Daarin vond ik de motivatie om het niet zomaar ‘achter me te laten’, maar  om me af te vragen hoe ik de gebeurtenissen van die middag kon zien als een cadeautje. Een cadeautje in de vorm van een leerervaring.

Ik begon het nader te bekijken, met onder andere de wet van de aantrekkingskracht in gedachten.  

Het was overduidelijk,  dat de ongemakkelijkheid te maken had met ‘Richard en die ‘andere’ vrouw’.

Het was ook duidelijk dat we ons alle vier ongemakkelijk voelden en dat niemand daar iets over zei.

Ik denk dat iedereen zich herkende in:” Ik voel me niet genoeg op mijn gemak om mijn ware gevoelens openlijk hier te delen.”

Zend is ontvang...... het resultaat correspondeerde prima met deze boodschap.

Achteraf gezien,  wetend dat mensen hun echte behoeften toch wel communiceren, keek ik er wat beter naar. In de terugspeelmodus gebruikte ik nu een wat gevoeliger oor, en luisterde ik naar  Nicoles  hartenkreten,  diep verborgen onder alle lagen waarmee het werd gemaskeerd.

Door op die manier te luisteren, kon ik veel aangenamere boodschappen horen, over haar behoefte aan verbondenheid, vriendschap , loyaliteit en continuïteit.

Het was duidelijk dat Nicole warme gevoelens had voor Richards vorige partner.

Ze was er waarschijnlijk niet zeker van of deze gevoelens op zijn plaats zouden zijn in mijn aanwezigheid als nieuwe partner.

Een door eraan te twijfelen of deze positieve gevoelens op zijn plaats waren in het gesprek, voelde er verrassend weinig positief en op zijn plaats.

Interessante vraag die ik me vervolgens stelde, was:” Wat zouden ‘de andere vrouw’ en Richard anders kunnen doen in de toekomst,  wanneer we vrienden ontmoeten, die ons kennen uit onze eerdere relatie?”

Ik deelde mijn gedachten daarover met Richard en we bekeken in welke richting we oplossingen konden vinden om te veranderen wat we zelf uitzenden om zo iets te verkrijgen waar we echt plezier aan beleven.”

Wordt vervolgd..... in deel 2